استاتیس

استاتیس
گل استاتیس دارای گونه های علفی یک ساله، دو ساله، چندساله و درختچه های خزان دار است. برخی از چندساله ها به سرما مقاوم می باشند. انواع غیر مقاوم آن را در مناطق معتدله به صورت یک ساله پرورش می دهند.

آنچه در ایران کاشت می شود از نوع چندساله مقاوم است. کاسه گل لوله ای است و جام گل از گلبرگ های ۵ لبه که در پایینبه هم چسبیده اند، تشکیل شده است. به طور معمول کاسه گل رنگی متفاوت با جام گل داشته و پس از ریزش گلبرگ ها باقی می ماند. گل های استاتیس دریک سمت خوشه ای که به شکل دم عقرب است قرار دارند و به رنگ های ارغوانی، صورتی، قرمز، آبی، سفید و زرد مشاهده می شود. برگ های این گیاه در سطح زمین قرار داشته و از وسط آن ها یک یا چندین ساقه گل دهنده خارج می شود که این ساقه ها منشعب بوده و به صورت یک نیمکره بالای برگ ها قرار می گیرند.

  

 

این گل جزء گل های خشک پایدار طبقه بندی می شود و برای حاشیه کاری، تولید گل بریده و کشت گلدانی نیز مناسب است. استاتیس گونه ای گیاه دائمی از جنس Limonium میباشد. این جنس یکی از متنوع ترین گونه های گیاهی را شامل میشود به طوریکه 120 گونه گل از آن شناسایی شده است. این جنس در خانواده Plumbaginaceae (خانواده بهمنی) میباشد و در اکثر نقاط دنیا پراکنده است. این گیاه با نامهای Sea Lavender, Statice, Marsh-rosemary در دنیا شناخته میشود. علی رغم نام های مشابه، این گونه به lavenders و یا رزماری مربوط نمیشود. خانواده‌ی Plumbaginaceae تیره ای است از گیاهان علفی یا درختچه‌ای دارای برگ‌های متناوب قاعده‌ای ، ساده ، بدون گوشواره؛ گل‌آذین گرزنی ، خوشه‌ای یا کلاپرکی ، گل‌های دو جنسی ، منظم ، ۵ گلبرگ پیوسته و گاهی آزاد ، ۵ پرچم دوری یا پائینی مقابل گلبرگ‌ها ، ۵ کاسبرگ دوری یا پائینی پیوسته ، ۵ برچهٔ پیوسته ، ۵ کلاله ، یک تخمک ، تمکن قاعده‌ای و میوهٔ ناشکوفا که در لولهٔ کاسبرگ باقی‌می‌ماند. این خانواده غالباً به راستهٔ‌پامچال منسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و بسیاری از گیاهان آن در کنار دریا می‌رویند.

استاتیس به طور معمول به عنوان گیاهان علفی چند ساله شناخته میشوند و در حال رشد 10 تا 70 سانتی متر بلند میشوند و از ریزوم رشد می کنند. بعضاً دیده شده (به طور عمده در جزایر قناری) درختچه هایی تا 2 متر بلند شده اند. برگ های استاتیس اغلب ساده و از 1 تا 30 سانتی متر طول و 0.5 تا 10 سانتی متر پهنا دارند، بسیاری از برگ ها در یک پایه روزت انبوه تولید میشوند. گل ها در یک شاخه یا خوشه گل اذین ظاهر میشوند. گل های منحصر به فرد کوچک که هرکدام 4 تا 10 میلی متر طول دارند با پنج لوب یک کاسه گل و جام گل، و پنج پرچم. گل ها اغلب به رنگ صورتی، بنفش و ارغوانی هستند. میوه آن یک کپسول کوچک حاوی یک بذر منفرد است و کاسه گل محصور شده است.

گل های استاتیس معمولاً در نیمه‌ دوم‌ تابستان‌ ظاهر می‌شوند‏‎. بسیاری از گونه های آن در خاکهای شور ، گچی و قلیایی و در نزدیکی سواحل و همچنین باتلاق های نمکی رشد کرده اند. این گیاه بسیار مقاوم به شرایط مختلف آب و هوایی است و شاخص USDA آن که در رنج 3 تا 9 گفته میشود، بیانگر میزان سرسختی و مقاومت آن میباشد. این گیاه همچنین بی آبی و خشکی را تا حدود زیادی تحمل میکند. استاتیس به جابجا شدن مکان خود و همچنین تقسیم شدن، واکنش خوبی نشان نمیدهد. بهترین محل برای رشد مطلوب این گیاه مکانی کاملا آفتابی‌ (البته‌ در مکان‌ سایه‌ روشن‌ نیز رشد میکند) و با خاک‌ نسبتاً حاصلخیز و دارای زهکشی‌ خوب میباشد. خوب است ‎ساقه‌های‌ خشک‌ شده‌ را در آخر پائیز حذف‌ نمایید. همچنین پائیز یا بهار‏‎‏‎ برای کاشت استاتیس زمان مناسبی است.

استاتیس یکی از بهترین گیاهان چندساله برای استفاده به عنوان گل شاخه بریده و استفاده در گل آرایی میباشد به ویژه برای خشک کردن استفاده میشود. برای خشک کردن، باید هنگامی که گل شروع به باز شدن میکند از پایین ساقه قطع شود و وارونه در یک محل تاریک و گرم آویزان شود.

 

گل استاتیس از گیاهانی است که بسیار پروانه ها را به خود جذب میکند. تکثیر Limonium Latifolium از طریق کاشت بذر در پاییز یا اوایل بهار، تهیه قلمه ریشه در زمستان و همچنین تقسیم گیاه در بهار امکان پذیر است.

گلدهی

برخی گونه ها از اوایل اردیبهشت تا اوایل خرداد و برخی در طول تابستان گل می دهند.

نیازها

دارای انواع مقاوم و حساس به سرما است. در مناطق معتدل در هوای آزاد کشت می شوند مگر اینکه زمستان خیلی سرد باشد. با شرایط مختلف دمایی سازگار است ولی برای زود گل دادن به دمای شب ۱۰ –۱۳ درجه سانتی گراد و دمای روز ۱۶ –۱۸ سانتی گـراد نیازمند است.به نور کامل نیاز دارد. از نظر خاک در هر خاک با زه کشی خوب رشد می کند و نیاز آبی آن کم است.

افزایش

بهترین روش افزایش آن استفادهاز بذر است. بذر در اواسط اسفند ماه در یک گلخانه خنک یا شاسی سرد کشت می شود. دمای مناسب جهت تندش °C13 –۱۶ مناسب است. پس از یک مرحله جابجایی در اواخر اردیبشهت نشـاءها در هوای آزاد کـشت می شوند. در چندسـاله ها به جـای اردیبهشت در پائیز نشـاء منتقل می شود تا بوته ها در طول زمستان قوی شوند. انواع چندساله را همچنین می توان به وسیله تقسیم بوته در بهار زیاد کرد.

برداشت گل

گل ها را زمانی که کاسبرگ آن ها باز شده و رنگ گل ظاهر شده است برداشت می کنند.

 

 

مطالب مرتبط:

۱۸ بهمن ۱۳۹۵ ۱۲:۵۰
نگاه |
تعداد بازدید : ۱,۵۰۸
کد خبر : ۵,۲۴۵

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید

برای دریافت فایل الکترونیکی مجله ثمر به صورت pdf در کادر زیر آدرس ایمیل خود را وارد کنید.