از خیابان معلم تا بلوار کشاورز!

از خیابان معلم تا بلوار کشاورز!
نام «محمد غلامی» به‌عنوان یک کشاورز نمونه ثبت شده است. آقای غلامی شصت ساله است و با همسرش، بعد از ۳۰سال خدمت در آموزش و پرورش شهرستان شیروان خراسان شمالی بازنشسته شده‌‌اند.
اما این بازنشستگی تازه شروع کاری بوده که برای صحبت کردن در مورد آن با او هم‌صحبت شده‌ایم تا از 8 سال بعد از تمام شدن کار معلمی بپرسیم، که چکار کرده است؟ غلامی با همت خودش و همکاری خانواده‌اش، زمینی برای کشت گیاه به‌لیمو آماده‌‌سازی‌ کرده و همین باعث شده است که چند نفری را هم به‌طور مستقیم و غیرمستقیم سر شغلی بند کند؛ بیایید سری به مزرعه‌اش بزنیم.

بیکاری مریضم می‌کند

 

من سال‌های زیادی از عمرم را در آموزش و پرورش شهرم مشغول بودم و تدریس می‌کردم. حالا 8‌سالی می‌شود که بازنشسته شده‌ام. راستش را بخواهید، در همان دوران معلمی، به بیکاری بعد از بازنشستگی‌ام خیلی فکر می‌کردم. خودم را می‌شناختم که نمی‌توانم یک‌جا بنشینم و اگر کاری انجام ندهم، حتما مریض می‌شوم. حتی فکر بیکاری هم اذیتم می‌کرد. با خانواده مشورت کردم و به این نتیجه رسیدیم که ما، هم زمین داریم و هم آب کافی برای پرورش محصولات این زمین. برای همین، بعد از بازنشسته شدن، شروع به فراهم کردن شرایط زمین برای کشت محصول کردیم.

هر سال بهتر می‌شود

 

شروع کارمان با 70 میلیون سرمایه اولیه بود؛ سرمایه‌ای که حاصل پس‌انداز و پول بازنشستگی خودم و همسرم بود. در این سال‌ها توانسته‌ایم هم سرمایه اولیه را جبران کنیم و هم سود خوبی به‌دست بیاوریم. البته از همان روز اول همه‌چیز خوب نبود. به مرور وضعیت کشت و فروش بهتر می‌شد و بعد از کشت به‌لیمو، بهتر هم شد. از سال87 تا 90، سرمایه‌ام با همان صیفی‌جات برگشت اما بعد از به‌لیمو دیگر هرچه بود سود بود. حالا تقریبا هر کیلو به‌لیمو، حدود 70تا 100هزار تومان فروش می‌رود و این رقم خیلی خوبی محسوب می‌شود.

صبر و تجربه حرف اول را می‌زند

 

به‌نظر من هر کاری می‌تواند براساس 2 ویژگی به موفقیت برسد؛ اول تخصص و بعد از آن هم تجربه. درست است که من سال‌ها معلم بودم و تخصصی در زمینه کشت محصول نداشتم، اما توانستم با چند سال آزمون و خطا و به‌دست آوردن تجربه، به آن تخصص هم برسم. معلمی هم برایم همین بود. سال‌های اول خیلی اتفاقات عجیب و غریب می‌افتد که نمی‌دانی با آنها چطور برخورد کنی ولی بعد از گذشت چند سال، خبره می‌شوی و دیگر آنها برایت عجیب نیستند. در زمینه کشت محصول هم، مدتی که بگذرد، می‌توانید راه ببرید، تولید کنید و در بازار بفروشید؛ مثلا اوایل کار، نشاکاری خیلی برایمان سخت بود و چیزی حدود 6-5 ‌ماه هم برای نشا وقت می‌گذاشتیم. واقعیت این است که اگر مراحل اصلی را یاد بگیری، دیگر کم‌کم آن فوت‌کوزه‌گری را هم می‌توانی لابه‌لای مراحل اصلی به‌کار ببری.

همگی یاری کردند تا محصول برداشت کنیم

 

کشت گیاه به‌لیمو و کار روی این زمین، یک کار واقعا دسته‌جمعی محسوب می‌شود. آنقدر که اگر هرکدام از این مجموعه نباشند، یک جای کار می‌لنگد؛ مثلا فرزندانم در بخش مالی حساب وکتاب می‌کنند و از این بابت هیچ نگرانی‌ای ندارم. همسرم هم مدیریت گلخانه‌ها و رسیدگی به آنها را برعهده دارد. این تنها بخش کوچکی از این کار است که به خانواده‌ام سپرده‌ام. در مرحله‌های مختلف از کشت، چندین کارگر هستند که به حضورشان خیلی نیاز داریم. حضور این آدم‌ها، همان دغدغه اشتغال‌زایی است که برایم خیلی مهم بود و حالا هم به نتیجه دلخواهم رسیده‌ام. واقعیت این است که کشت به‌لیمو هر 40روز انجام می‌شود. در این دوره، حدود 10 تا 12 روز، به 30 تا 40 کارگر نیاز داریم. اما به‌طور دائم هم 5‌نفر هستند که در همه روزها و مراحل حضور دارند و این کار، شغل ثابتشان محسوب می‌شود.

از دستم بربیاید، کمک می‌کنم

 

خیلی چیز عجیبی نیست که کسی بخواهد چنین کاری را شروع کند و از آن سررشته‌ای دقیق نداشته باشد؛ مثل خودم. برای همین هروقت کسی پیش من آمده و درباره چند و چون کار سؤالی کرده، تا جایی که بلد بوده‌ام و در کارم به نتیجه خوب رسیده بوده‌ام، کمکش کرده‌ام تا دستش راه بیفتد و برای سختی‌های این کار آماده شود و اینطور نباشد که بدون دانش وارد شود و سرمایه‌اش را از دست بدهد. برای برگشت سرمایه‌اش هم باید صبر کند.

وجدانم راحت است

 

خیلی نگران بازار فروش‌اش نیستم. خواص به‌لیمو که خودم هم از آن مطمئن هستم در مشهد معروف است. دیگر در شهرستان خودمان و مشهد آنقدر مشتری‌های خوب دارم که محصولاتم به شهرهای دیگر نمی‌رسد. ‌به‌لیمو گیاهی دارویی است که خواص خیلی خوبی دارد؛ آرامبخش و ضد‌استرس است . اگر به چیزی اطمینان نداشته باشم، آن را به کسی توصیه نمی‌کنم. برای همین است که خیالم بابت محصولی که دست مردم می‌دهم،‌راحت است .

به‌لیمو نتیجه بهتری دارد

 

سال87 نخستین سال شروع کار ما بود. آن سال‌ها، به کاشت صیفی‌جات مشغول بودیم. تا حدود 3 سال هم همان صیفی‌جات را ادامه دادیم اما بعد از آن دیگر خرجش زیادشده بود و برای ما گران تمام می‌شد. آنقدر که دیگر مقرون به صرفه نبود و از سال90 تا امروز، محصولمان را عوض کردیم و به‌لیمو کشت می‌کنیم. به هرحال تجربه است دیگر؛ کشت به‌لیمو از همه نظر وضعیت بهتری نسبت به کشت صیفی‌جات دارد. هم هزینه کمتری برای من به‌عنوان کشاورز دارد و هم برای فروش‌اش مشکلی نداریم. به‌لیمو سم و کود مصرفی زیادی ندارد و هزینه‌های جانبی کمتری پیش می‌آورد.

 

 همشهری دو - نرگس خانعلیزاده

۲۹ تیر ۱۳۹۵ ۰۹:۵۲
همشهری آنلاین |
تعداد بازدید : ۷۴۴
کد خبر : ۲,۲۳۷

نظرات بینندگان


نام را وارد کنید
پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید