آقای محصولات ارگانیک

آقای محصولات ارگانیک
قرار نیست یک عمر دست روی دست بگذاریم و چشم‌مان به‌دست دیگران باشد تا شایدکسی پیداشود و برایمان کاری انجام بدهد. باید دست روی زانوها گذاشت و برخاست و همت کرد.
روی سخنم با جوانان است. هر چیزی امکان‌پذیر است و دست یافتنی. قرار نیست همه کارمند دولت شوند. همیشه امکانات آماده و مهیا نیست. امکانات را باید به‌دست آورد. با کار و کوشش.»
پرویز ملک‌زاده، این جملات را آنقدر با انرژی به زبان می‌آورد که یادمان می‌رود داریم با مردی گفت‌وگو می‌کنیم که بیش از 6دهه از عمرش سپری شده است. یافته‌های این معلم بازنشسته پرتلاش در مورد گیاهان و درختان غیرقابل باور است. خودش می‌گوید هلندی‌ها و ژاپنی‌ها امانم را بریده‌اند. تماس‌های پی در پی محققان کشورهای مختلف و دعوت او به کشورشان همیشگی است. آخر مگر می‌شود درخت 5سانتی‌متری میوه بدهد!؟ زردآلو خوشه‌ای هم مگر وجود دارد!؟ ملک‌زاده می‌گوید اینهایی که در موردش دیده و شنیده‌ایم تنها گوشه‌ای از تحقیقات به ثمر رسیده او هستند.

از صفر شروع کردم

می‌گوید عشق به طبیعت و محیط‌زیست چیزی نیست که بتواند برایش تعریف یا کلمه خاصی پیدا کند. ملک‌زاده از بچگی باطبیعت خو گرفته به گفته خودش عشق به طبیعت از پدرش برایش به ارث مانده؛ «کودکی من سرشار بود از عشق و علاقه به گل و گیاه. من با انس ودوستی با طبیعت بزرگ شدم. گذشته‌ام را خوب به‌خاطر دارم و هنوز هم که هنوز است بهترین لحظاتم را در دامن طبیعت می‌گذرانم. آن روزها به شکل آب دادن به درخت تشنه، غذا دادن به گنجشک گرسنه و بازی در طبیعت سبز وخرم بود وحالا که سال‌ها می‌گذرد نه‌تنها ذره‌ای از آن علاقه کم نشده بلکه روزبه‌روز با دیدن این همه شگفتی‌ها علاقه‌ام به طبیعت بیشتر می‌شود. هیچ‌وقت نتوانستم قطعه زمینی بخرم. از طرفی طاقت دوری از طبیعت را هم نداشتم، به همین‌خاطر ازپشت بام خانه‌مان شروع کردم.» پرویز ملک‌زاده معلم بازنشسته و پژوهشگر برتر علوم باغی با گفتن این حرف‌ها از باغ شگفت انگیز کوچکش روی پشت‌بام می‌گوید: «خانه‌ام 200متربودکه حیاط آن70مترمی شد و پشت‌بامش 130متر. حیاط پشت بام روی هم رفته 200متر فضا به من می‌داد. فضایی که می‌توانستم آن را تبدیل به یک باغ کنم. معطل نکردم، آستین‌ها را بالا زدم و شروع کردم به کاشت درخت وسبزیجات مختلف. نگذاشتم گلخانه داخل منزل هم بی‌نصیب بماند.» آقای ملک‌زاده اهل همدان است. او حتی برای شرایط سردسیری آب و هوای همدان هم نقشه‌های عجیبی کشیده و میوه‌هایی را پرورش داده که فقط در مناطق گرمسیری رشد می‌کنند مانند موز و آناناس؛ باور می‌کنید؟

سراب زمین سنگلاخی

ماجرا صاحب زمین شدن آقای ملک‌زاده برمی‌گردد به دهه70. همان سال‌هایی که برنامه پرمخاطب دیدنی‌ها پخش می‌شد؛ « مستند باغبان باغ جادو مستندی بود در مورد باغ پشت بامی من. این مستند از برنامه دیدنی‌ها روی آنتن رفت. راستش فکر نمی‌کردم پخش شدن این مستند از تلویزیون تا این حد تأثیر‌گذار باشد.» منظور آقای ملک‌زاده از تأثیرگذاری قطعه زمینی است که مسئولان همدانی با دیدن این مستند در اختیار او قرار دادند؛ زمینی به مساحت 12هزار مترمربع؛ «عاشق به معشوق رسیده بود. سر از پا نمی‌شناختم. آنقدر خوشحال بودم که نگاه سنگلاخ‌ها نکردم؛ زمینی سنگلاخی در دل الوند. کوه را با زور بولدوزر، لودر و... هموار کردم. زمین هموار آماده بود و نیاز به چیزی بود که به این زمین خشن حیات ببخشد. یک چاه، 2 چاه، 3 چاه، 4 و 5 چاه حفر کردم. اما کف هیچ کدام از این چاه‌ها خیس نشد و زمینم هیچ‌وقت از آب چاه سیراب نشد. اشکال کار اینجا بود که ابتدا درخت کاشتم وبعد چاه زدم غافل از اینکه این دره آب ندارد.»

کمتر می‌خوابم تا بیشتر زندگی کنم!

زمین بی‌آب بود اما آقای ملک‌زاده نمی‌خواست به این زودی‌ها دست از کار بکشد و ناامید شود. او نهال‌های نوپا را آبیاری کرد. باتانکر آب شروع کرد و هنوز هم که هنوز است از طریق تانکر این درختان را آبیاری می‌کند؛ «این روش آبیاری وقت و انرژی زیادی می‌گیرد. اما زود ناامید نشدم. هنوز هم درختان من همانطور آبیاری می‌شوند که شما در خانه به گلدان‌های‌تان آب می‌دهید. یک آبپاش به‌دست می‌گیرم و یکی یکی درختان را آبیاری می‌کنم. 12ساعت در روز کارم همین است. اما 12ساعت دیگر وقت دارم. می‌گویند انسان‌ها ثلث عمرشان در خوابند. خب من تلاش می‌کنم کمتر بخوابم تا بیشتر زندگی کنم. درشبانه‌روز به‌نظرم 4ساعت خواب کافی باشد. 8ساعت فرصت دارم تا در مورد درختان تحقیق کنم.» انرژی و کوشش آقای ملک‌زاده تحسین برانگیز است. او سرمایه جاودانگی را کار می‌داند و از این نوع زندگی کردن لذت می‌برد؛ «آدم‌هایی که قصه زندگی مرا می‌شنوند تصور می‌کند که دارم زجر می‌کشم اما اصلا اینطور نیست من عاشق کار و زندگی‌ام هستم.»

پول اهمیت ندارد

شاید برای شما هم این سؤال پیش آید که آقای ملک‌زاده در این سال‌ها با این همه تلاش و کار بی‌وقفه چقدر پول به جیب زده؟ اما نکته اینجاست برای این مرد 60ساله تنها چیزی که بی‌اهمیت است، پول است. میوه درختان باغ جادو هیچ‌وقت فروخته نشده و نمی‌شود! میوه‌های این باغ اهدا می‌شود؛ « قصدم پول درآوردن نیست. میوه‌های این باغ به‌دست کسانی می‌رسد که درآمد‌شان آنقدر اندک است که کفاف خرید میوه را نمی‌دهد.» آقای ملک‌زاده محصولش را در میان فقرای پایین شهر تقسیم می‌کند و می‌گوید: «برای من همین حقوق بازنشستگی کافی است.»

همسرم از دستم عاصی است!

باغبان باغ جادو 2 فرزند دارد که به گفته خودش چندان علاقه‌ای به باغداری ندارند و او هم بچه‌ها رااجبار به این کار نمی‌کند؛ «همسرم از دست من عاصی شده(خنده) تا می‌آید به این باغ، آبپاش را به دستش می‌دهم و می‌گویم درختان را آبیاری کن. واقعیت این است که او هم عاشق این کار است و تمام این سال‌ها دوشادوش من کار کرده و در کنارم بوده. اما برای اینکه عریضه خالی نباشد غر هم می‌زند. (خنده).»

سالم‌ترین محصول

آقای ملک‌زاده بهترین و سالم‌ترین محصول را پرورش می‌دهد. او در این‌باره می‌گوید: «من با کودهای شیمیایی میانه خوبی ندارم. تا به حال حتی به اندازه یک ارزن هم از آنها استفاده نکرده‌ام. این کود‌ها علاوه بر اینکه میوه را فوق‌العاده بی‌مزه می‌کند، عوارض و بیماری زیادی را نیز از طریق میوه‌ها به انسان انتقال می‌دهد. متأسفانه کشاورزان و باغداران تصور می‌کنند تنها به وسیله این کودهاست که می‌توانند مقدار محصول‌شان را چند برابر کنند. این تصور غلطی است. اگر واقعا این کاره باشند هیچ‌وقت سراغ کودهای شیمیایی نمی‌روند.» آقای ملک‌زاده همیشه در پی کشف ناشناخته‌هاست. او به‌دنبال این است که غیرممکن‌ها را ممکن کند. محقق همدانی به‌خاطر ریشه‌کن کردن کودهای شیمیایی معجون جادویی کشف کرده که صدها برابر بهتر از کودهای شیمیایی عمل می‌کند و کاملا طبیعی است؛ «کافی است این معجون را یک‌بار پای درختان خانه‌تان بریزید آن وقت است که با عصبانیت می‌آیید سراغ من! چراکه استفاده از این کود باعث می‌شود شاخه‌های درختان‌تان بشکند! درختی که از این معجون سیراب شود آنقدر ثمر می‌دهد که شاخه هایش از شدت بار زیاد می‌شکند.»

دغدغه من؛ از فرصت‌ها حداکثر استفاده را بردن

«ژاپنی‌ها این روزها درخت‌های مینیاتوری پرورش می‌دهند. این درختان میوه‌های فانتزی و کوچولویی دارد که مزه آب می‌دهند. من معتقدم که در این دنیایی که نیاز به مواد غذایی روزبه‌روز بیشتر می‌شود و مردم قاره آفریقا با گرسنگی و سوءتغذیه دست و پنجه نرم می‌کنند. پرورش میوه‌های فانتزی کار بیهوده‌ای است. اگر قرار است محققی کاری انجام بدهد بهتر است سالم‌ترین میوه و پربارترین درختان را پرورش بدهد. این افکار دغدغه من است. چرا باید سال‌ها منتظر رویش درخت نشست بی‌آنکه ثمری در کار باشد؟ باید کاری کرد که درختان از همان ابتدای رویش، ثمر هم بدهند تا زمان از دست نرود. » 20سال آقای ملک‌زاده این ایده را در سر داشت تا اینکه همین چند وقت پیش توانست ایده‌اش را عملی کند. آقای محقق، درختانی پرورش داد که با 5سانتی متر قد آلو و زردآلو و... می‌دهند. نتایج این موفقیت آنقدر بازتاب داشت که از چندین کشور مختلف با آقای محقق تماس گرفته شد؛ «بلژیک، هلند و حتی ژاپنی‌ها هم با من تماس گرفتند که با آنها همکاری کنم و نتایج تحقیقاتم را در اختیارشان قرار بدهم. این کشورها خوب می‌دانند که تنها با در اختیار داشتن تئوری این تحقیقات کاری از پیش نمی‌برند. این کار نیاز به آموزش دارد. آنها از من خواستند که به کشورشان مهاجرت کنم. اما من در این خاک به دنیا آمده‌ام، روی این خاک کار کرده‌ام و روی همین خاک خواهم مرد.»

نتیجه یک عمر تلاش

در این باغ حیرت‌انگیز درختان خیلی کم برگ دارند. عجیب است روی شاخه این درختان بیشتر میوه دیده می‌شود تا برگ؛ «سعی می‌کنم همه میوه را به‌صورت خوشه‌ای پرورش بدهم تا بیشترین ثمر را بدهند. اینجا آلو، زرد‌آلو و هلو مانند انگور خوشه‌ای به عمل می‌آیند. رویش در گیاه بسیار مهم است اما رویشی که ثمر بدهد. در این باغ رویش درختان یعنی رویش میوه، نه برگ و شاخه. به جرأت می‌توانم بگویم یک درخت آلوی متوسط در این باغ 20برابر یک درخت آلوی متوسط دیگر میوه می‌دهد.» نه‌تنها شاخه‌ها بلکه تنه درختان این باغ هم ثمر می‌دهند! «هدف از کاشت درخت میوه اول باردهی است. پس نباید زمان را از دست داد اگر قرار است در سال یک‌بار درخت میوه به بار بنشیند پس باید بیشترین استفاده را کرد.»

آقای ملک‌زاده در این سال‌ها بیش از 60نوع درخت میوه پرورش داده که خیلی از آنها در جهان تک هستند. درختان منحصر به فردی که هوش از سرتان می‌برد؛ گلابی‌های سرخ‌وسیاه، زرد آلوی مجنون که شبیه شاه توت است، پرورش 32نوع انگور که یکی از آنان طعم تمشک می‌دهد و همینطور می‌توان از عناب و زرشک و زعفران گفت که خاص مناطق گرمسیری است اما آقای محقق توانسته در دامنه سرد الوند این میوه را پرورش بدهد. در کنار این درختان حیرت‌انگیز درختی وجود دارد که عجیب‌ترین درخت میوه این باغ به‌حساب می‌آید. درختی که 11نوع میوه می‌دهد؛ «11گونه میوه همگون روی یک درخت پایه، پیوند دادم که خوشبختانه هر11 میوه روی این درخت به بار می‌نشیند. 4نوع آلو، هلو، زردآلو، شلیل، گوجه سبز از میوه‌های این درخت است. درخت 11میوه بازدیدکننده‌های این باغ را حسابی متعجب می‌کند. مردم در مورد این درخت خیلی کنجکاوند.» بیش از ۱۰ نوع سیب با یک پایه مشترک، گردو با بار خوشه‌ای و ۲۸ قلو، انواع آلو با میوه خوشه‌ای و خواص درمانی، انواع زردآلوی پیوندی از دیگر محصولات این باغ استثنایی و شگفت‌انگیز است. در کنار چنین میوه‌هایی بوته‌های سرشار از بادام، فندق، سماق و عناب نیز به وفور دیده می‌شود.

آقای ملک‌زاده در مورد اسرار پرورش این گیاهان می‌گوید: «تنها در ژنتیک این گیاهان دست می‌برم و بیشتر روی پیوند آنها کار می‌کنم. تا به حال نشده درخت یا گیاهی را پیوند بزنم و نگیرد. در واقع من وقت گذاشتم با این گیاهان زندگی کردم تا آنکه توانستم به اسرار آنها پی ببرم؛ اسراری که اصلا سخت و مشکل نیست. تنها لازم است در مورد گیاهان بیشتر تحقیق کنیم.»

سفیران سبز؛سرمایه‌های من

محقق 60ساله هنوز هم که هنوز است دست از ادامه شغل اصلی‌اش برنداشته. درست است که پس از 30سال تدریس اکنون بازنشسته آموزش پرورش است اما خودش اعتقادی به بازنشستگی ندارد و هفته‌ای چندبار سر کلاس‌های سبز می‌رود. سفیر سبز نام آشنایی برای کودکان همدانی است. کلاسی که در آن به کودکان طرز برخورد با گیاهان و پرورش آنها را آموزش می‌دهد؛ «وقتی عاشق کارت باشی دیگر حدو مرز نمی‌شناسی. عالم بی‌عمل زنبور بی‌عسل است. باکمال میل و به رایگان تمام اندوخته‌های عمرم را در اختیار کودکانی می‌گذارم که در آینده بزرگ‌ترین محققان وپرورش‌دهندگان گل و گیاه شوند. این شهر کشاورز و باغدار زیاد دارد. نسل آینده هم همین مسیر را طی خواهند کرد پس سرمایه‌های من همین کودکان هستند همین شاگردان کوچکی که از همین الان سفیران سبز این مملکت به‌حساب می‌آیند.»
۲۹ خرداد ۱۳۹۵ ۱۱:۲۷
همشهری آنلاین |
تعداد بازدید : ۱,۷۹۱
کد خبر : ۱,۷۴۸

نظرات بینندگان

علی محمد نوفرستی
۱۳۹۵/۱۲/۰۵
5
0
0

سلام و عرض ادب، حقیر عضو هیات علمی گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند در خراسان جنوبی هستم مدتی است که مطالب گوناگونی در خصوص تامین بهترین شرایط برای رشد حداکثر گیاه (از بستر ایده ال با حفظ رطوبت کافی و دائمی با کمترین میزان مصرف آب و حاصلخیزی
این بستر با ضایعات کشاورزی ،آشغال تر خانگی و تفاله ها به همراه مخلوطی از کوکوپیت، ماسه بسیار نرم رودخانه ای، پرلیت و ورمی کمپوست خواهد بود و آبیاری به طرق مختلف زیر سطحی و استفاده و تست انواع خاکپوشها. ضمن اینکه بشدت اعتقاد دارم جهت دستیابی به...

علی محمد نوفرستی
۱۳۹۵/۱۲/۰۵
0
0
0

جهت دستیابی به حداکثر تولید و میوه باید به سمت نهال های کوچک و پاکوتاه با حداقل شاخ و برگ و فاصله کاشت بسیار اندک و متراکم تا از آب کم و مواد غذایی تامین شده تعداد بیشتر از نهال ها با عمق و حجم توسعه کم بیشترین استفاده را ببرند یا بنظر براحتی می توان بسته
به نوع نهال و درخت تعداد قابل قبولی از آنها را روی محیط یک دایره کاشت و در چالکود ایجاد شده روی محیط دایره ای کوچکتر و هم مرکز دایره کاشت مواد غذایی و معدنی مورد نیاز و آب کافی و تقریبا دائمی تامین کرد که با هرس بیشتر شاخ و برگهای داخلی دایره ک


نام را وارد کنید
پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید