این تلقی اشتباه در میان بسیاری وجود دارد که دوران بازنشستگی، پایان زندگی است.

این تلقی اشتباه در میان بسیاری وجود دارد که دوران بازنشستگی، پایان زندگی است.
در حالی که اگر کمی عمیق‎تر به آن بنگریم، نه تنها پایان نیست که آغاز دوبار‎ه‌ای است برای افرادی که می‎توانند بسیاری از علایق فراموش شده خود را مجدد شکوفا کرده و خون تازه‎ای در رگ‎‏های ‎شان جاری کنند.
این موضوع ادعا نیست یا دستکم«محرمعلی ارجمندی»، بازنشسته سازمان بنادرودریانوردی آن را در عمل ثابت کرده است.

 

ارجمندی که ٦٥سال دارد و از سال ١٣٨٠ پای به دوران بازنشستگی گذاشته، گلخانه‎ای را در گوشه ای از حیاط خانه‎اش دایر کرده و با این ابتکار نه تنها روحیه‎ مضاعفی گرفته، بلکه بخشی از هزینه‎های زندگی‌اش را هم توانسته تامین کند.
در ادامه گفت و گوی جالب مان با این همکار بازنشسته را می خوانید و از زوایای جذاب زندگی او آشنا می شوید. 

یکی از دغدغه‎های کارکنان سازمان در اواخر سالهای اشتغال، چگونگی ادامه زندگی و کیفیت آن در دوران بازنشستگی است. عده‏ ای با تدابیری که پیش از ورود به این دوران در پیش می‏گیرند، بازنشستگی را به دوره‏ای دلپذیر تبدیل می‎کنند که حتی بعضا از دوران اشتغال هم رضایت‎بخش‏تر خواهد بود.
یکی از افرادی که توانسته در این زمینه موفق عمل کند و برای دوران بازنشستگی خود طرح و برنامه‏ای داشته باشد،«محرمعلی ارجمندی»است. او که نزدیک به ٦٥سال سن دارد، تقریبا در همه بنادر کشور خدمت کرده و بنا بر علاقه‏‎ای که به تولید و پرورش گل و گیاه دارد، باغچه خانه خود را به گلخانه‎ای مجهز تبدیل کرده است.
ارجمندی درباره ورودش به این حرفه می‏گوید: «کشاورزی در خانواده ما سابقه زیادی دارد و به نوعی ارثیه خانوادگی محسوب می‏شود. بر همین اساس ١٠سال جلوتر از بازنشستگی و همزمان با کار در سازمان بنادر به این حوزه وارد شدم و بستر آن را مهیا کردم تا در سالهای بازنشستگی به صورت جدی‌تر مشغول شوم.»
این همکار بازنشسته درخصوص نگاه دیگران به این ایده و موانعی که بر سر راه داشته، می‏افزاید: «‎وقتی این کار را آغاز و لوازم مورد نیاز را تهیه کردم، هرکه مرا می‏دید با تعجب می‎نگریست و گمان می‏کرد کار بیهوده‏ای را در پیش گرفته‏ام. حتی بسیاری توصیه می‏کردند، دست از این کار بکشم، اما خوشبختانه امروز می بینند که نه تنها ضرر نکرده‏ام بلکه خیلی هم مفید بوده است، حتی الان از کارم تعریف هم می‏کنند.»
ایده ادامه کار در زمینه کشاورزی و پرورش گل و گیاه، ایده جالبی است که این بازنشسته سازمان در پیش گرفته و اثرات آن را هم در روحیه و هم در تامین بخشی از هزینه‏های خانوادگی اش می توان مشاهده کرد. او درباره این ایده و رضایتش از آن می‏گوید: «حدود ٢٠سال است که به این کار مشغولم، از لحاظ روحی دستاوردهای خوبی برای من داشته، به لحاظ اقتصادی هم کار سودآوری است. هرچه باشد با حقوق بازنشستگی نمی‏توان کار خاصی کرد، ‌بویژه آنکه در این سن هزینه‏ها افزایش می‏یابد.
محرمعلی ارجمندی درباره مقدمات راه ‏اندازی این کار،می‏گوید: «گوشه‌ای از حیاط خانه را به این کار اختصاص داده ام,٢٠سال پیش ٥٠٠هزار تومان هزینه کردم تا این گلخانه را را‎ه‎اندازی کنم،تعداد زیادی گل خریدم و بعد شروع کردم به قلمه زدن و تکثیر کردن آنها. خوشبختانه سود این کار خوب است.»
انجام این کار برای این بازنشسته سازمان بنادر به حدی رضایت‌بخش بوده، که حتی دامادش را هم به انجام آن تشویق کرده و برای او هم در گوشه‎ ای دیگر از حیاط خانه‌شان گلخانه‌ای راه‎اندازی کرده است. ارجمندی درباره این اقدام می‏گوید: «دامادم حیاطی ٢٠٠متری دارد، به او توصیه کردم تا بخشی از آن را به این کار اختصاص دهد. او هم استقبال کرد و الان برایش گل می‏کارم و پیوند می‏زنم تا بفروشیم. در واقع تبدیل شده به شعبه دوم گلخانه ما.»
این همکار بازنشسته که قبلا فعالیت خود را به پرورش انواع گل و گیاه و تولید مرکبات معطوف کرده بود، مدتی است که کار خود را تخصصی‎کرده و بیشتر روی گیاهان پیوندی‎ متمرکز شده است. با این حال از حجم کارهایش نکاسته و حتی کار او چنان رونق گرفته که زنجیره‌ای‏ هم حول فعالیتش ایجاد کرده است.
به گفته او این کار خستگی را از تن بدر می‌آورد.
ارجمندی درباره این موضوع می‏گوید: «ساعاتی که در گلخانه‎ وقت می گذرانم. روحیه‌ام عوض می‎شود و حس و حال خوبی پیدا می‏کنم. برای اینکه گلها و گیاهانم رشد خوبی داشته باشند، برای آنها موزیک پخش می‌کنم. این کار به خودم هم روحیه می‏دهد.»
محرمعلی ارجمندی که اکنون با راه‎اندازی گلخانه‏اش موفقیت مهمی را کسب کرده و به الگویی برای دیگر بازنشستگان تبدیل شده است، توصیه‏ای هم به همکاران قدیمی اش دارد و می‏گوید: «گل و گیاه علاقه می‏خواهد، اگر علاقه داشته باشید، در آن موفق خواهید بود و اگر خلاف این باشد، قطعا خوشایند نخواهد بود. اگر علاقه داشته باشید بی‎شک موفق خواهید بود.
در این دوران بازنشستگان فکر می‏کنند که فرسوده شده‏اند، ولی هیچوقت نباید اینگونه فکر کرد. بازنشستگان باید در این دوران به کاری که علاقه دارند، مشغول شوند و از آن لذت ببرند.»

رضایت در بازنشستگی است

سال١٣٥٠ به استخدام گارد گمرگ درآمدم و در ورامین ٦ماه دوره دیدم. از آنجا به بندرنوشهر اعزام شدم و بعد از مدتی به بنادرعباس، بوشهر، چابهار و انزلی رفتم، تا بالاخره در سال١٣٨٠ بازنشسته شدم.
در زمان بازنشستگی اداره کارگزینی، پیشنهاد تمدید حکمم را داد، ولی من مخالفت کردم چون وقتی به گل و گیاه مشغولم،اعصابم راحت‌تر است. در طول خدمت همیشه باید خانه به‎ دوش شهرهای مختلف می‎شدیم، آنهم در شرایطی که زندگی خانواده را هم تحت تاثیر قرار می‎داد.
اندک پس‎اندازی هم که بدست می آوردیم باید صرف اسباب‎کشی می‏کردیم. حالا راضی‎ترم و افسوس می‌خورم که چرا زودتر وارد این کار نشدم.

خانواده‏ای موفق در سایه پدر

دو فرزند دارم، فرزندپسرم در کنکور دکترای دانشگاه آزاد در رشته برق و الکترونیک قبول شد، ولی به دلیل هزینه بالای آن و به تصمیم خودش ثبت‌نام نکرد تا بلکه دوباره شانس اش را در کنکور دانشگاه های دولتی امتحان کند.فرزند دخترم هم کارشناس ارشد محیط ‌زیست است.

تورهای گردشگری، ٢سال به عمر آدم می‏افزاید

صندوق بازنشستگی سازمان بنادرودریانوردی انصافا خدمات خوبی به بازنشستگان ارائه می‏دهد و بدون هیچ اغراقی می‏گویم خدماتش عالی است. همین که برای بازنشسته‎ها این امکان را فراهم کرده تا برای مدت زمان کوتاهی دورهم جمع ‏‌شوند، قابل تقدیر است.
به نظر من در این سفرها  ٢سال به عمر آدم اضافه می‌شود. اینکه خاطرات گذشته ها به یاد آورده می‏شود، خستگی را از تن بیرون می کند. خدا پدر و مادر کسانی که این امکان را فراهم کردند، بیامرزد.

 
منبع:

 

http://retireefund.pmo.ir/fa/news/34934


۳ مهر ۱۳۹۷ ۰۹:۳۸
تعداد بازدید : ۱,۵۰۲
کد خبر : ۱,۲۲۵

نظرات بینندگان


نام را وارد کنید
پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید