رمز سلامتی، طول عمر و نشاط

بیش از سه دهه اشتغال به باغبانی و زراعت در دوران بازنشستگی

بیش از سه دهه اشتغال به باغبانی و زراعت در دوران بازنشستگی
من بازنشستگی را اتمام یک مرحله از فعالیت های زندگی و ورود به مرحله دیگری از کار و تلاش می دانستم و بخوبی واقف بودم که پس از سی و اندی کار و تلاش روزانه ، خانه نشینی عوارض روحی و جسمی بسیاری را بدنبال دارد، لذا از قبل تصمیم گرفته بودم در دوران بازنشستگی نیزهمچنان به فعالیت و کار بپردازم ،


منصوری که 92سال دارد و از سال 1354 پای به دوران بازنشستگی گذاشته، با آباد کردن زمینی بایر نه تنها از روحیه‎ مضاعف و جسمی سلامت بهره برده ، بلکه به گفته خودش اندوخته ای برای خانواده فراهم آورده است.

در ادامه گفت و گوی جالب مان با این همکار بازنشسته را می خوانید و از زوایای جذاب زندگی او آشنا می شوید.

افتخار بازنشستگی

او در مورد خاطرات زمان اشتغال و دلیل ورودش به این کار میگوید:در کودکی مانند بسیاری از کودکان آن روزها ضمن تحصیل ، در کار کشاورزی پدرم را همراهی می کردم  و از این طریق با کار و اثرات تربیتی آن اشنا شدم .تحصیلات ابتدایی خود را در مرکز آموزشی دکتر ادیب اصفهان و در ادامه تحصیلات متوسطه ودانشگاه را در اصفهان وتهران با اخذ  مدرک کارشناسی آزمایشگاه وطب به اتمام رساندم .مقارن با جنگ جهانی دوم در مرز روسیه مجاور رود ارس به خدمت سربازی ودفاع از وطن اعزام شدم .پس از اتمام سربازی ودوران تحصیلات، به استخدام مرکز علوم پزشکی اصفهان وبهداشت مرکزی در امده و با تلاش وکوشش فراوان وعشق به شغلم ومردم ، با اشتیاق در رشته خود مشغول انجام وظیفه شدم ، در ان دوران شیوع بیماری های مسری و مهلک از جمله دیفتری،سیاه زخم،سالک،تب مالت....در بین مردم بسیاررایج  بود و من با عشق ، محبت وایثار ودقت بسیار زیاد جهت تشخیص نوع بیماری و درمان انان در خدمت مردم بودم وبا آموزش و در اختیار قرار دادن انچه خود اموخته و تجربه کرده بودم  به دیگر همکاران و یا دانشجویان و کاراموزان لحظه ای درنگ نمی کردم و از این بابت بسیار خشنود بوده و هستم ،  تا انکه در سال ١٣٥٤مانند همه کارکنان دولت پس از سی ودو سال خدمت رسمی  در مرکز بهداشت اصفهان با افتخار بازنشسته شدم ، افتخاربرای اینکه در دوران اشتغال به کار دولتی ، با حضوری  منظم و عشق خدمت به همنوعانم  هر انچه از دستم بر می امد انجام داده و هیچ کوتاهی نکرده بودم .

منصوری

 

برنامه ریزی برای دوران بازنشستگی

منصوری در ادامه درباره ضرورت کار و برنامه ریزی برای دوران بازنشستگی میگوید:خاطرم هست که در آن زمان بازنشستگی بیشتر ورود به مرحله استراحت و خانه نشینی  تلقی می شد و دغدغه کار در دوران بازنشستگی برای بسیاری از بازنشستگان وجود نداشت در حالیکه برای من اینگونه نبود ، من بازنشستگی را اتمام یک مرحله از فعالیت های زندگی  و ورود به مرحله دیگری از کار و تلاش می دانستم و بخوبی واقف بودم که پس از سی و اندی کار و تلاش روزانه ، خانه نشینی عوارض روحی و جسمی بسیاری  را بدنبال دارد، لذا از قبل تصمیم گرفته بودم در دوران بازنشستگی نیزهمچنان به فعالیت و کار بپردازم ، مصمم بودم به کاری مشغول شوم که مانند دوران خدمت رسمی صبح ها از خانه خارج شده و بعدازظهر به خانه برگردم ، البته با این احساس که کار مفیدی در طول روز انجام داده ام ، لذا به لحاظ علاقه ای  که از دوران کودکی به امر زراعت و باغبانی داشتم ، بازنشستگی رافرصت مغتنمی برای پرداختن به این امر دانسته و مصمم و با اراده با اندک پس اندازی که کرده بودم زمینی را در حاشیه شهر اصفهان خریداری کرده به کشاورزی مشغول شدم و با پشتکار  به آبادانی آن پرداختم ، ابتدا دست به کار شده آن را دیوار کشی کرده و اب و برق آنرا تامین کردم و همانطور که برنامه ریزی کرده بودم صبح ها حتی زودتر از مواقع کار دولتی از منزل خارج میشدم و عصر خسته اما با نشاط به خانه بر می گشتم . روزها ، هفته ها و ماه ها می گذشت و من دلخوش به روییدن جوانه های سبز و برگ تازه درختانی بودم که با دستان خود کاشته و انها را با مشقت ابیاری و مراقبت می کردم تا آنکه پس از چندی این زمین بایر و خالی از محصول با لطف خداوند به باغی سرسبزو با طراوت تبدیل شد و علاوه بر سبزیجات خانگی و میوه های شیرین و خوش طعم ، سلامتی و نشاط زندگی را هم برای من و خانواده ام به ارمغان آورد.

 

باغ

خانواده ‏ای موفق در سایه پدر

ایده کار در زمینه باغبانی و زراعت ،ایده جالبی است که این بازنشسته پیش گرفته و اثرات آن  در روحیه خود و اخانواده اش مشخص است او در ادامه میگوید:لازم به ذکر است در همه این سال ها وسیله ایاب و ذهاب من همان دوچرخه ای بود که با ان سال ها به مرکز بهداشت می رفتم لذا در دوران بازنشستگی نیز این دوچرخه همچنان رفیق راهم بود و حتی سال های بعد هم که توانستم اتومبیلی خریداری کنم همچنان برای رفت و امد های خوداز دوچرخه ام استفاده می کردم  و اتومبیل بیشتر در اختیار خانواده ام بود . به هرحال برنامه کار و فعالیت روزانه ام در دوران بازنشستگی به بار نشست بطوریکه هر روز صبح با شوق و اشتیاقی وصف ناشدنی از ساعت پنج صبح تا ساعت دو بعدازظهربه باغبانی و زراعت مشغول بودم و از انجاکه ثمره تلاش و دسترنج خود را در طراوت انواع سبزیجات و رسیدن میوه درختان گوناگون می دیدم بسیار خرسند و خوشحال بودم ، لازم به ذکر است که همسربا وفاو مهربانی که خداوند نصیبم کرده در تمام این سالها از هر جهت پشتیبانم بوده و یاریم داده است که خداوند را از این بابت نیز شکر گزارم و همچنین فرزندانی عزیز که خود هر یک به نوعی مشوق و کمک حال من بوده و هستند .

به هر حال اینک ، پس از سال ها کار و تلاش مداوم در دوران بازنشستگی ، سلامتی و رضایتمندی دوران فعلی ام را که دوران سالمندی است ، نتیجه بیش از سی سال خدمت صادقانه دولتی  وقریب سه دهه کارو فعالیت در دوران بازنشستگی دانسته ،  خداوند منان را شاکرم که اگرچه بدون چشم داشت به در آمد ومادیات به این امر اهتمام ورزیدم اما امروز باغ مصفایی وجود دارد که محل مناسبی است برای گردهمایی و حضور فامیل و نزدیکانم ، ضمن انکه به لحاظ توسعه شهری موقعیت ان نسبت به سال های گذشته بسیارمناسب شده و از لحاظ مادی نیز اندوخته ای برای خانواده ام محسوب می گردد.


توصیه به جوانان

امیدوارم این مختصر گفتار ، توصیه و راهنمایی باشدبه عزیزانی که در آستانه بازنشستگی قرار دارند تا ان شااله با ایمان وعبادت واعتقادات قلبی به خداوند،در همه امور تلاش کنند ، پیشرفت داشته باشند و با برنامه ریزی قبلی دوران بازنشستگی لذت بخشی را تجربه نمایند.


ویژگی های پدر از زبان دختر

نسرین منصوری که خود دبیر بازنشسته شیمی است در مورد پدرش میگوید:یکی از خصلت های بسیار مثبت خدادادی پدرم ساده زیستی و رضایت از امور خود در وجودشان بود و از این رهگذر زندگی پرنعمت وبا برکتی دارند ، ایشان همواره توانایی های خدادادی شان را قدر دانسته و حفظ نمودند.در دوران خدمت از آموختن وآموزش دادن کوتاهی نکردند،به زبان های  عربی،انگلیسی وادبیات،اشعار حافظ علاقه مند بوده و باخواندن قرآن مرتب مراقبه می نمایند.هیچ شکایتی ومنفی اندیشی از زندگیشان ندارند،مثبت اندیشی در وجودشان باعث شده،بزرگواران بسیاری به دیدار ایشان جهت ارتقا روحیه مثبت وکسب انرژی بیایند،همواره خداوند را شکر می کنند که در خدمت به مردم وشادی وسلامتی شان کوتاهی نکرده اند.

در پایان بخشی از دعای خیری که از سروده های میرزا حبیب افصح (کفاش خراسانی ) است و پدرم برای همه عزیزان در جمع ها می خوانند تقدیم می کنم:


الهی ،تا جهان باشد ، به دولت در جهان باشی


الهی ، از بلیات دو عالم ، در امان باشی


الهی درد بد هرگز نبینی ،در امان باشی


الهی ، روز محشر ، همدم پیغمبران باشی.


۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ ۱۳:۳۹
تعداد بازدید : ۲۷۲
کد خبر : ۱۰,۳۷۶

نظرات بینندگان

حامد نوابخش
۱۳۹۸/۰۲/۲۳
5
0
1

سلام، مطلب بسیار آموزنده بود نه فقط برای بازنشستگان و بلکه مهم‌تر و مفید تر برای نسل جوان . تلاش، خیر اندیشی و مثبت اندیشی در کنار باورها و اعتقادات قلبی عواملی است که همواره یک انسان را پایدار، مفید به حال جامعه و بهره مند از خانواده ای پرنشاط می سازد. خود کلمه “بازنشسته” نیز در مقابل این انسان های همیشه ایستاده همواره خجالت زده است.

فریبا
۱۳۹۸/۰۳/۰۴
5
0
0

جناب آقای منصوری، تلاشگر ی که وجودشان مایه ی افتخار بوده و هست. امید که زنده و سلامت باشند


نام را وارد کنید
پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید